MUNDO de FISTERRA. OCÉANO LIBRE, http://mundodefisterra.blogspot.com

Quixera andar ceibo e tranquilo Polos camiños da vida, Vivir aspirando o ar fresco dunha mañá de primavera. Quixera achegarme a constante beleza das flores amarelas e bermellas Achegarme a esencia do teu ser íntimo e grato, Facer da vida unha constante fervenza da felicidade, Achegarme a tí, meu amor, Cando o día morre e se achega a noite negra, Amarte con todas as miñas forzas da vida Que a vida me dá para se home feliz constante E ao traveso do curso da miña voz feble Embarcache no mundo da tranquilidade constante, Apagar as cataclimos e as guerras inútiles Convertir ao ser humano en home feliz En muller leda. Facer das mañás luminosos Fontes de felicidade constante, Darme de conta que o amor vive a miña rente, Achegado a miña beira, Como describir esta sensación bela Que me asulaga nun mundo con sentimento. Apagaremos as derradeiras fogueras da dor E faremos da vida O tempo para vivir gustosatenme. Miguel Dubois

O castigo de medo fometando Vai pechando as portas abertas Camiño da liberdade concreta, Aquela libertade que toca no exacto intre De liberarme conmego mesmo, De atoparme, totalmente e absollutamente, Quedar espido e así ceibo enteiro, Da pesada carga que pesa e que doe dabondo .Que inmemsa palabra sigifica o verbo "amar" Amar enteiro no sentido máis puro da palabra. A vida corre bulindo, non descanasa, As veces coma un cabalo negro e tolo e tremendo Que arrinca valados inútiles En momentos da rabia contida. Non me deixes orfo de amor, Nada son sen esta fermosaa verba, E os campos están ceibos e verdes Namentras atraveso os campos da bela e fermosa Inglaterra, Nun longo tren de múltiples vagóns, County Nolkfolk, Norwich, E a lus alumea us currunchos escuros e dementes Dos intres tristes sen sentido, absttacto e inútil Libérame da ameaza asoballande, Meu Deus, Meu Amigo, Libérame do mundo pamplineiro Da palabra falsa E da men...

POR FAVOR, LECTOR/ORA: BÓTAME UNHA OLLADA. Complicación en vida Moitas veces, ao meu parecer, somos auténticos loros parlantes, ou maquinas parlanchinas , que de certo chinés non falamos pero , certamente, saberemos dar o que temos que dar para dese xeito ser correspondidos? Non estaremos pidindo demáis? Porque, sempre pidimos, esiximos e insultamos e non damos? Somos xustos cando condeamos ou f erimos?Lémbrome dun artigo escrito no diarió "El País" por Joaquín Estefanía, que, en xeral, dito artigo afirmaba, con certitude que o noso país medrou e de xeito grande, colocándose nos primeiros postos da economía mundial, oitavo, concretamente, cando xa cantos anos que deixamos o noso, total, aillamento do resto do Europa e nos introduxemos dentro dos circuitos económicos máis importantes. Dito ésto: medramos, tamén, na cordura, no sentido común, nos dereitos fundamentáis dos cidadans, dereitos humáns, ou pola contra involucionamos nas nosas conductas, facéndonos seres egoit...

Palabra agachada na palabra, Palabra exacta e concisa, Versos famentos da verdade agachada, Palabra apurada sen senso, Palabra hoca, necedad continúa, Perda de tempo concreto. Voz perdida da ledicia vital Cumio da ledicia Na linguaxe intantil. Palabra torpe inconexa, Balbucear as primeiras palabras No mundo universal multilingue, Palabra exacta para cada obxeto observado, Palabra comprensiva, cúmulo dun delirio absurdo, Ledicia das súas pequenas facianas, Expresivas, grandes ou pequenas, Mundo infantil ledo e constante, Que maior fermosura Que ensinar aos meniños máxicos Que queren saber como se di O seu propio nome concreto. Mundo inocente, Minúsculos homiños e mulleriñas. Mundo do futuro, Futuro incerto, inexacto e interrogante, Nenos e nenas, mundo vindeiro Disfrutade dos anos da vosa nenez pasaxeira, Sede o centro de atención máis fermoso Da enteira existencia. E o tempo irá pasando, lento ou rápido Iranse escribindo máis anos de hestoria engadida Uns colleremos a derradeiro camiño...