Ir al contenido principal

Entradas

Mostrando las entradas etiquetadas como POESÍA POR MIGUEL DUBOIS--LUME DE VERÁN--

LUME DE VERÁN

AMOR E DOZURA É VIVIR Ardán, Marín, ao 11 de decembro de 2008 DE que maneira absurada, Quemei o tempo pasado, Con absurdos contidos. Cak foi a dimensión tremenda, Dun mundo absurdo, Soterrando a vida No tempo da desesperanza gañado. Como recuperar todo o perdido Como aquecer o lume, Que parece coma se non Quixera dar a calor correspontente. Mais da toda a calor  fonda A que da  a froito aberto, Aos beizos abertos Queimando a continua fame habita Constante de tempos pasdos, De cacharelas acesas De fondas lembranzas, Recollo a calor aberta, E disfuta a beleza  absoluta Da chama acesa. Silenzo candente, Calor nouturno. Beleza da noite estrelada, Láua acesa enteira, Aberta e completa, No medio do ceo espléndido. Quer bonito é vivir, Cantando noites de leidecia aberta A beira dunha lumeirada de verán fermoso. Miguel   Dubois