AMÉN
Pontevedra, ao 16 de novembro de 2008 Tempo que corres rápido, Torpeza do tempo perdido. Héideche recuperar na túa percura perdida. Que decir da verba mal dita, Que decir do insulto inaudito. Meu amigo querido que xa no sei o teu nome esquecido, Xa non sei a rúa estraña na que vives. O tempo avanza e vou perendo o tempo vivido, Vou avazando na suma cuantitativa da existencia vivida, Pero meu amigo, que pouco xa penso en tí, Xa vou perdendo a deseño da túa faciana concreta, E, ao mellor, non o sei, eres para min un ser absatracto, Un ser perdido na branca néboa, Dunha mañá de invernía fría. Imos perdendo todo ata o nome perdemos Cando andamos antre as multitudes das grandes vilas Pero todo se me afae efímero e incoherente, A verdade é o cen por cen de tódolos las mentiras Onde atoparte verdade que queimas os seráns vermellos, Onde soterrar a máis horrible hipocresía, Cando me enganarás, novamente, Cando será o día no que me mentirás absurdamento, E...