CANCIÓN LEDA PARA ELIXIO. A LEDICI DE VIVIR
AMOR E DOZURA É VIVIR Pontevedra, ao 8 de febreiro de 2009 CANCIÓN LEDA PARA ELIXIO. A LEDICIA DE VIVIR Ao meu querido amigo, Elixio González Pérez ; pola túa bondade, pola túa paciencia; por ser ti. Transmisión da tranquilidade e do sosego, Escoita, atentamente coa cara da bondade, Na súa faciana redonda e envolvente, Con lentes postas ou gafas perdidas. Na mesa do despacho da bóa compañeira. Perdido graciosamente ante a sorpresa E o sorriso doce coa testa dubitativa. As veces, achégome a tí, Porque me sinto seguro a túa rente, Elixio. Non quixera eu molestar, manipular, Facer dano, ou intrigar, perdelo Querido tempo amado. As veces perdo os límites da paciencia Furacán verbalístico directo e dirixido. Non soporto a linguaxe perversa, Das dúas caras unha sonrrinte e falsa, E en canto marchas a expresión da faciana Deixada, convírtese na faciana traidora. Fala de incongruenza, e de rumbo perverso. Eu, meu amigo, somentes teño unha únic...