MUNDO de FISTERRA. OCÉANO LIBRE, http://mundodefisterra.blogspot.com

Entro lento nesta noite enteira De silenzos longos. A quietude da noite pecha, silencio continúo. A carencia da luz que alumea polo día enteiro. Entro no silencio, quedo, Durmos as derradeiras palabras pronunciadas, Pecho os meus ollos craros, Entrégome enteiro o mundo dos sonos íntimos, Sou eu un soñador constante, Que deixa a consciencia de noite, Que erga a ledicia a mañanciña, Pero pola noita queda, Esquezo enteiro, Que o Mundo enteiro, existe, Achégome as sensacións lentas e ilustres Das verbas nocturnas Que son nada máis que silencios constantes. Deitado estou nun lugar, na miña cama longa Durmindo estou en fermosos lugares, Tódolas noitas a miña xeografía cerebral Percura lugares diferentes No que vivir soñando, Nametras descanso, No fondo das noites constantes Miguel Dubois

BENQUERIDO CARLOS: e para min unha grande ledicia poderche enviar este pequeño traballo feito unha vez vido de Irlanda, para a súa presentación ao IV Premio de Poesía de Caixanova, no que, unha vez máis, participei e, por outra banda, decir que o gañador, coma supoño que ben saberás foi Arcadio López Casanova. O ano pasado, tamén, participei e o gañador foi o noso colega Román Raña. Esto dos premios, oblígame a escribir, a traballar un pouquiño e ter, de cando en vez, a satisfación dalgún amigo ou compañeiro, que che dí: gustoume o teu traballo! Penso que nos senta moi ben que nos digan cousas “bonitas” e solemos rexeitar, automaticamente, o descontento e o disgusto pola propia dimensión do ser humano; é algo natural. Agora tocouche a ti darme a tua, opinión sinceira deste traballo, que, as veces, gústame e, outras veces, disgústame. Ti eres un amigo que ten experiencia dabondo neste mundo literario; gañador de premios, dos que eu sentinme moi contento de verte sentado naquela dorna, q...