TANTO AMOR HABIDO
Tanto amor habido Dénde unha noita aberta A lúa luminosa Con ceo estrelado e brilante Con luz da lembranza tida, Nos intres dubidosos Nos que a noite abrangue enteira O interrogante enteiro Dunha vida vivida de sinceira ilusión. Espero de vagar o abrente hermoso Os primeiros raios da mañá Que anuncian a decadencia Dos lugares escures A supervivencia da fonda luz. II Canto quixen os amados lugares Da querida terra O mar batendo con forza tremenda Na ecuciación constante D tempo vivido. III Amada Terra Terra amada. Lugar do poeta esquecido Queixume duma rama ferida, Vento forte Furacán do medo Vento tolo, depiadado, insentanto, Tremendo e absurdo. Absurdo delirar Do paxaro ferico de morte. Mascato sangrante Enriba dunha rocha bermella. Que canto inútil! Que sensación mortífera! Terra ferida, corazón amado Dona namorada dun príncipe temerario. Rei temeroso Raiña absurda Reino ferido, cabalo negro galloupa con forza na brilantez do día. Fon...