SER O QUE EU SON
AMOR E DOZURA É VIVIR Ardán, Marín ao 4 de novembro de 2008 Asumo o que son, Sendo o que sou, Sendo eu, O tempo habitado De longos días lediciosos, De longos días perdidos, Antre o tempo perdido Sen tempo, nulidade pura, Palabra abstracta, Interrogante ou palabra exacta, Matemática da palbra absursda, Cargada de intencións inútiles No medio da vida vivida, Nos lugares diferentes Nos extremos das palabras malintencionadas. Asumo o verbo asumido, Sendo o que son: Grande ou pequeno. Perverso ou favorable. Son eu, somentes, eu, Este espazo vital andante Ou descansando na fidelidade, Ao amor encantado Con embruxo decidido, Que se achega ao meu ser enteiro, Nas lúas perdidas dos veráns Atlánticos, Rias Baixas ou Rías Altas, Por testemuñas marítimas, Dos versos adicados, Aos capitáns das embarcacións, Que atravesan as Terras de Fisterra. Son eu, enteiro ou que eu son Cáseque nada sou sento O que eu son. ...