MUNDO de FISTERRA. OCÉANO LIBRE, http://mundodefisterra.blogspot.com

Ardán ao 1 de setembro de 2008. A forma discontinua e inacabada da palabra inaudita, o síndrome da mentira absoluta, a deformidade do sentito vital. U-la forza da verdade íntegra e comprobada? U-los ventos perdidos da esperanza perdida? U-la ilusión pertinente do vento de o Norte, Simboloxía da ceibitude completa e absoluta. Onde ficaron os síntomas decadentes da derradeira maré negra? Ventos perdidos, no medio dos espazos abertos, pérdida da palabra sabida constantemente. Miguel Dubois.

Pontevedra, ao 31 de agosto do 2008. SETEMBRO, ENTRA..... O tempo pasa sumiso, silandeiro O tempo vai xemendo espazos vividos, de suma felicidade e fonda tristura moura. Cantas verdades imos construíndo, no día a día das verdades fondas e as mentiras miserentas. Cumio do laio aberto a verba liberdade, palabra secuestrada. Berro do soldado ferido No medio do absurdo combate. Guerra das mortes inútiles, Mortes inútiles das guerras asasinas, palabras hocas coma pipas de viño tinto mal fermentado. O campo enteiro, Cambia mútase a vida enteira, o presente, como, agora mesmo é o futuro? Fonte da inquedanza esperanza ,auga limpa da mina As pedras están frías e limpas e fío do suor tenro e amargo vaime caído pola frente ancha De poucas ideas e útiles. Diviso as arbres perto da fontiña E marmullo das mulleres nerviosas no fondo do camiño que vai a pétrea Igrexa. ...