NAVEGANDO POR AROUSA
Soave, lida flor aberto, Suspiro cálido de tépedo calor apaixoante, Cumoi da luz acesa, Linda uaga azul mariña. Onda branca bailadora comprida De sonos brancos No límte onde a onda escacha. Raiolas saores, coitelos prateados Que atravesades e os deitades No mar acendendo as esperanza das augas superficiais. Estreliñas prateadas, símmlosda ledicia lumisnosa, Que deitatas estadas na superfie do mae azul da Ría Arousa. Faros ergeiteo e brancos, A modo de fermosos muiños , Traaballores de noites longas de pesca dabondo, Ponto referente da seguridade marítima, Luz ou bermella ou verde, Ainal de navegantes en percura da oientación pertinente. A vida é unha gran viaxe en barco que comeza E remata, no límite de tódolos límetes existentes, Imos mirando o branco ronsel da vida Pola popa do barco marixeiro Que coa potencia sublime Do seu poderos motor diesel É ´mecánica que to estacismo Fai que a nave mariñeira Se mov...