POR Tí, EMIGDIO LÓPEZ LAMORA.
Con todo o meu agarimo, para: Emigdio López Lamora. Benquerido doutor, hoxe, Non é un día calquera, para o Mundo de Fisterra. O tempo que suma o tempo, Fíxonos ir coñecéndonos mellor,paso a paso, Eu, querido doutor afable, Íache contando os meus sentimentos As miñas contradiccións, o meu sofrimento e a miña ledicia As millas marallas emocionáis, que me acorralaban, Me aarrodeaban coma as Murallas de Lugo O meu mundo interno e íntimo, Sumario interno incontable. Tí, atentamente, me escoitabas, Coa a túa linguaxe da facaina atenta, correcta e fixa. A mirada centrada na hestoria escoitada, Abertas as orellas, sempre. As veces, estabas sorprendido. Pola falla da incoherencia habitada en min, Ou a paisaxe espida do meu íntimo interior. As veces, o meu corazón interno, Consistía nun cúmulo constante De valeiros pasaxeiros, sen rumbo fixo. Que, tí, doutor, de xeito agradable, enchías. Escoitáste con todo o agarimo e atención, Enseñácheme a quererme polo que eu son, Me gratificaches bon...