MUNDO de FISTERRA. OCÉANO LIBRE, http://mundodefisterra.blogspot.com

AMOR E DOZURA É VIVIR VIDA TEATRAL: FUNCIÓN COMPRETA. Para MARÍA LAGARÓN, pola a arte escénica, e por ensinar ao que non sabe. Ensíname a non mentir con sutil delicadeza, Cóntame o mundo real, non embarulles a verdade pura, Nos sexas o que minte, constantemente, Para ser máis perverso; para firir a verdade. Pareces un enxeneiro de mentiras prefabricades, Pareces o filósofo dun contravalor, Pareces un manipulador compreto, Enches as túas boca tremenda, De mentiras absurdas. Din que predicas, pero, somentes, divides. Pero, parece que o Norte perdeuséte, No medio da néboa tupida e húmida, Nun día de novembro repetido, Polo interés persoal e a falla de soliedaridade. Canto de miro subido a ese falso púlpito da palabra valeira Paréceme que eres un actor perdido No m...

AMOR E DOZURA É VIVIR Pontevedra, ao 12 de novembro de 2009 Outono ventoso, dabondo cae A chuvia a mares perdidos no medio Do ar convulso. Forte incontible, insolente, Irreverente, insostible, forte E intensa. As arbres fortes non Esquecen A furia dun vento furacanado, Embrión violento e natural, Sacudida do medo e o espanto. Como se fóra un león ruxindo, No medio da xungla acuífera Froito da inmensa sede inaudita, Furacán da forza intensa, Soplo dun deus temible E enfadado e portentoso Os coches cubertos de forte violenta Choiva gratuita Atreavesan estradas rurales Perdidas no cumio do afastamento E as autoestradas son camiños Anchos e sin fin, Cara a Fisterra, Cubertas da auga enteira, Caída, sen piedade algunha, Da bóveda celeste, Cuberta de extensas nubes, Zeppelins de algondóns brancos Ateigados de enorme peso acuífero. As follas castañas e amarelas, Son arrincadas violentamente Das polas das arbes feridas, Namentras unha pequena folliña Co...