VIVIR CON AMOR, SI
Penso no que son, No que sinto E no que amo. Canto me custa rexeitar. Mágoa daquel que odia Somentes perde o tempo, Facendo da existecia Espacios inútiles. Vivo para vivir enteiro Na integridade do que eu son. Sendo o que eu son Sen o sentimento zafio E miserento que fire as almas dos homildes. Vida, suma, preciada vida, Amor íntegro dos amores Cor con ferida de morte. Vivo para respirar o ar ceibo e limpo. Vivo para vivir a vida enteira. A vida é un fermoso agasallo irrepetible, Que, intensamente, debemos disfrutar. Non vale a mentira que esgota, Non vale a traiduría que mata a conciencia limpa. Vale a valentía de seres ti, De ser tí o que tí eres, Non unha simple marioneta circense. Vive, deixa vivir Non afogues os suspiros de amor fondo. MIGUEL DUBOIS