Entradas

Mostrando entradas de noviembre 28, 2008

MORTE

Ardán, Marín, ao 28 de novembro de 2008. Acento distante, afastamento da palabra perdida, Pérdida do que nun día foches e que o tempo indolente, Enfriou nunha lousa fría distante e senlleira. Os días están fríos e a choiva molla a alma derrubada, Desonsolo da vida perdida no laio elemental. Desconsolo do tempo perdido Habitante do valeiro absoluto. Que distante ficache E que perto me atopo de tí, Cando eres o tempo morto que non existe. Xa non existes, pero cando che quero, meu amor, A pesares da distanza e o afastamento. Silenzo de lousa fría marmol perdido gris e absurdo. Tempo de silenzo. MIGUEL DUBOIS

POEMA PARA JAVIER

Ardán, Marín, al 28 de noviembre de 2008. JAVIER: TE SIGO QUERIENDO. Que evidencia más grande resulta Están escribiendo versos agradecidos para ti. Que agradecimiento más grande el escuche, Que mis versos diversos son leídos Por ti, amigo, familiar, cómplice E médico curador de las enfermedades que duelen sin dolor físico. Que placentero me resulta dirigirte estos versos cariñosos A ti querido Javier. Tu no eres "alguien" temporal o pasajero Dentro de mi vida interna y externa. Tu eres el mismo Javier, de siempre, Que asume los retos vitales Con vital valentía. Tu sabes cómo duele el dolor, Tú sabes como duele la herida fresca. Sigue la vida mientras sigue, ¿Cambió "algo" en nuestras vidas sumidas A la contradicción o al descrédito? ¿Cual fue mi última palabra que sin querer Aumentó el dolor que ya dolía? Continúa el corazón interno amando, Profundamente, Y arremeto contra el odio perverso y adverso Y afirmo que el resentimiento es una en...