Entradas

Mostrando entradas de septiembre 29, 2008

POEMAS DA LEMBRANZA. AQUÍ ESTOY

Este poema pertence a antiga revista, NINGURES, NIN REN, NINGUÉN ano de 1974, dos alumnos de FILOLOXIA INGLESA, do Colexio Universitario de Vigo. Foron tempos moi difíciles, tempos da dictadura. ¡CUIDADO! ¿No sabíais que, Hay tremndas olas dictadoras Que barren a cada grano de arena y, que todos los granos de arena formamos la playa? Miguel Aquí estoy: desnudo. Carcomido Con varios puñales clavados lentamente. Si, estoy, ¡Que pasa! Sólo eso: tirando guijarros al mar solitario No hay compañía a mi alrededor Y vivo entre los hombres enmascarados Y tan reprimidos Y perfectamente lavados cerebralmente A mi alrededor, todo ésto: ¡Carnaval! Cada cual se disfraza como puede Y como mejor le dejan. Aquí estoy: "enamorado" Con los brazos más abiertos que nunca. Con los besos que ella me dá Y con su cuerpo de amapola mustia y descorazonadora. Aquí estoy; "escribiendo" Y es un poema más. No creais que paro poemas. Las p...

POEMAS DEL SIGLO XX, AÑO DE 1974..POEMAS DEL AYER Y DE HOY..SITUACIONES CRÍTICAS DE LA VIDA

SITUACIONES CRÍTICAS DE LA VIDA Poesía del siglo XX. AÑO DE 1974. Me levantá lleno derabia. Mi caballo me había tirado. Mi corazón fue de arrebato A luchar con el aire contaminado. Rabioso fue mi sentir Al todo aquello oir. Era cuestión de pùdrir Y dejar de sentir. Con mi corazón en lanza, Fui a luchar con sedientos cuerpos. Aquellos fantasnas tremendos hombre, Y no hubo batalla, Y todo se cubrió de falsos abrazos. Carteles enormes, Colgaban del cielo Pintados con sangre Y decían: mentira y más engaño. Eran batallones mentirosos Que "abrazaron" a mi corazón en lanza. Cien años pasaron Y eran pocos adelantos mentirosos. Y me lo dijo una estrella Que navegaba por un olvidado manantial. No brilla el Mundo Y de hienas se apodera. No quise crear a la estrella: No mentía Y sólo era que temía. El mensaje fue dividido Para el olvidado Mundo Y era el Tercer Mundo. Mi espíritu Ese mar confuso con ramas estranguladoras. Mi pensamiento, Así de obscuras Ya sin bravuras Y se acabaron las t...