CARUMA VERDE
AMOR E DOZURA É VIVIR Caruma verde Verde caruma Canción viva Que latexa Enrriba E en baixo Coma a longa pola Dun alto piñeiro preñado De carumas verdes Afiadas Que se deixan Abanear O ritmo deste vento nortiño Nortiño meu Meu vento amado Caruma verde Cabelo de arbore peitiado Que engaiolas As Guitarras fermosas As Frautas doces Os Bongós africanos Os Extranos teclados As Gaitas galegas E os acordeóns arxentinos E voces fermosas Que asemellan Cantos de anxos extensos Que nas polas vivas Dun senlleiro piñeiro De verde caruma Cántalle A lúa branca Dun verán quedo. Nos somos a caruma espida,verde A que loce coa forza da seiba Nas polas verdes dos piñeiro. Miguel Dubois