REFLEXIÓN INTERNA
Ardán, ao día 3 de setembro de 2008. O día está neboento, tranquilo e algo gris e escuro. O corazón quente, aceso e ledo E os días enteiros, pasan bastantes, Sobre os días de tódolos días vividos. An anguria bate con forza absurdamente, E o dereito a vivir dignamente, Fainos felices aos habitantes privilexiados Deste Mundo de tanto mundos diferentes. Mundos de primeira clase. Mundos de segunda orde. E o mundo de todo mundo esquencido, Hoxe é o comezo dun mes novo, Quizaves o Mundo enteiro, Cambiara de xeito superficial, Cambiara a súa pel vital de vivir aparentemente, Pero no fondo da hestoria humana Seguemos sendo os mesmos homes e mulleres Habitando outros tempos históricos. A esencia do home e a muller, Quizáves sexa a mesma de sempre, Por tódolos tempos dos tempos vividos e habitados agora Miguel Dubois.