RÚA
Substantivo claro e perfecto, Lenidude da palabra amorosa, Rexeito, totalmente,a feito violento. Amo o verdadeiro amro, sempre, Quero o feito de querer e ser querido. Rexeito as mentiras asasiñas, Namentres, coido, por desgraza, Polas paredes da casa mitireira, Van tecéndose teas de araña absurdas, Cando a presa está a piques de ser degullada, Faise a fame dun momento desesperado, Apágase a lus do día pertinente e concreto E queda instalasa a noite pecha. Escoito na lonxanía perfecta, On son dunha gaita acesa Perdida no vento ferinte, Namentras o vento absurdo Fan que os corboráns negros Planeen, soave e lenes, na superfice do ar freso. Un cego con gafas de sol vende cupóns Polas rúas estreitas, Ganando a súa vida cotiá Vendendo cupóns de sorte. MIGUEL DUBOIS