MUNDO de FISTERRA. OCÉANO LIBRE, http://mundodefisterra.blogspot.com

AMOR E DOZURA É VIVIR Ardán, Marín ao 9 de decembro de 2008 A LINGUAXE MUDA Eu non son o teu silenzo continuo, fala somentes Pola la emision perdida de túas palabras Sabedores do amor constante, Que vai dando bicos abertos, Ao valeiro do espazo. Non me fales có teu inútil silenzo constante De desafío e ferida perdida no medio tremendo, Das palabras perdidas. Cando calas sei que algo me queres decir, Ou unha palabra fermosa Ou unha frase perfecta, Ouh un amor constante, Perdido antre o silenzo perdido. Fálame. Dime cousas reais, A vida mesma, exemplo poño ou, Ou cóntame fantásticos hestorias De chiculate sabroso, Ou fadas fermosas Que se introducen no mási máxico dos mundos. Remata có teu silencio perpétuo Faime mirar a linguaxe espida Dos teus lindos beizos. Dime o que nunca quixeche Decirme, sen rodeos Porque unha vez que a verdade está espida, A vida cotiá é máis fermosa Miguel Dubois

Pontevedra, ao 15 de decembro de 2008. CANTIGA DE BERCE PARA EDUARDO. Quefelicidade completa e sublime, É o sair ao Mundo externo, Enchido de lus fonda e esperada. Carregado de toda a súa poderosa forza. De pulmón infantil de ar cheo, Escoito a ledicia do seu choro De meniño recén nacido. Abre todo o seu espazo, Nun lugar no mundo habitado. Veño, pequerrechiño e fermoso e lindo A vivir toda a miña vida convosco, Recén coñecida familia esperada. Son o comezo o principio Uns números pequenos e baixos No mundo temporal mesurable. Son pequerecho mais sorprendente, tamén. Vou deixando cós ollos abertos, Aos que para min miran, Coa faciana sorpresiva E nos beizos un sorriso delicado e doze. Comezo dunha vida fermoso, Longo espazo, aínda non vivido, Querido futuro da esperanza continúa, Son coma unha lus máxica Que aluméa os espazos valeiros. Encho a vida có neu pequeno corpo, Son un gran e fermoso pequerricho. Son desfacedor de tódolas las tristuras inútiles. Son unha fonte esperanzadora e l...