MUNDO de FISTERRA. OCÉANO LIBRE, http://mundodefisterra.blogspot.com

AMOR E DOZURA E VIVIR Pontevedra, ó 7 xuno 2009. O MUNDO DO REVÉS Permítime escoitar quedamente, A auga crara, trasparente, E limpa dos regatos continúas Fontes sonoras de placer. Palpo nas miñas torpes mans, Unha efervescente fonte De enerxía continua. Afástome do mundo insensible E doto meu ser, Dunha fonte inagotable, De esperanza permanente. Son eu, o que eu son, Sen lerías constantes Nen falsos devaneos. Aparto silenzos absurdos Que debería falar dabondo. Pido habitar co cumio da paz Onde non existen, As guerras que nunca Deberon existir. Tremenda torpeza humá, Queixume forte Do ferido corpo, Último laio mortal, Na fronte da mortal Bomba cargada De morte continua. Habito en min, Para quererche forte E inmenso, para amarnos, Na imensidade dun eido Verde cargado de amor Maduro, cargado de tenrrura, habitada De silenzos continuos Por mor de acariñar A túa longas túas costas, Deserto da pel espida, Acariño lento e soave, E ti sentes lenemente, O meu deber de acariñarte. Penso que es...

AMOR E DOZURA É VIVIR De: Miguel Dubois Thenaisie Fecha: 16/06/2009 2:08:53 Para: sbcastro@edu.xunta.es Asunto: Reenviar: CRISE Pontevedra, ao 16 de xuño de 2009 CRISE O temmo medra e non para de facelo. Constue horas perdidas, Momentos de delicia intensa, E anos pasados mecánicamente, A feito de reloxo imparable, E, as veces, voto a vista ao mundo pasado E digo: de que xeito desfixeron o muro de Berlín. Facendo unda cidade sen muros separadores de ideolóxías diferentes. E, as veces, miro con que forza morreron Os Paisés da Órbita Soviética. E pouco tempo aquela Europa distante, Decidiu integrarse no mundo consumista occidental. O mundo era unha absurda división, Que non deixaba vivir a libertade merecente Ao o home ou muller privado de libertade. Todo un aparato policial político, Quebraba o senso ceibo dun home engailado. Mais parece que foi non hai moito. Supoño que de algo valería chamar ao Mundo Ceibo, Pero aquel mundo occidenta...