Entradas

Mostrando las entradas etiquetadas como POESÍA POR MIGUEL DUBOIS..ENTEIRO

ENTEIRO

O castigo de medo fometando Vai pechando as portas abertas Camiño da liberdade concreta, Aquela libertade que toca no exacto intre De liberarme conmego mesmo, De atoparme, totalmente e absollutamente, Quedar espido e así ceibo enteiro, Da pesada carga que pesa e que doe dabondo .Que inmemsa palabra sigifica o verbo "amar" Amar enteiro no sentido máis puro da palabra. A vida corre bulindo, non descanasa, As veces coma un cabalo negro e tolo e tremendo Que arrinca valados inútiles En momentos da rabia contida. Non me deixes orfo de amor, Nada son sen esta fermosaa verba, E os campos están ceibos e verdes Namentras atraveso os campos da bela e fermosa Inglaterra, Nun longo tren de múltiples vagóns, County Nolkfolk, Norwich, E a lus alumea us currunchos escuros e dementes Dos intres tristes sen sentido, absttacto e inútil Libérame da ameaza asoballande, Meu Deus, Meu Amigo, Libérame do mundo pamplineiro Da palabra falsa E da men...