VIVIR CON XEITO
Pontevedra, ao 18 de abril de 2009. VIVIR CON XEITO. Palabra expresada firmemente, Sen dúbida posible, Non queremos tempos dubitativos, Que deixan de ser, Espazos dispersos de luz sublime, Non dubidadamos nas verdadesas puras. Renunciamos a dir ao mellor, quizáves ou pero. Construimos o noso discurso enérxico, constante, Coa afirmación da verdade máxima. Queremos que nos deixen de lerias e monsergas. Reivindicamos as bóas palabras, Ateigadas de contido constante. Non facemos do discurso da palabra certa, Un absurda contido de ar contaminado. Reivindicamos os nosos dereitos "trabucados" Coma froito amargo da insolenza e a falsedade. Os nosos deberes mistúranse con os sen sabores Continuos froito da emerxente e atrevido, Don Non Saber, que coma unha constante Ao paralelo iñorante. Un atrevemento constante, Un delirio absurdo. Estoura o equilibrio emocional, Por mor da rabia incontida, Da palabra disfrazada, dun Antroido absurdo, De bonecos monicreques de estampa humana. Irrever...