XA TEMOS DABONDO
AMOR E DOZURA É VIVIR XA TEMOS DABONDO Non valeu para nada a técnica repugnante, Do xa coñecido asasinato brutal e espantoso De mañá ía de cara ao centro De traballo cotiá, coma un cidadán máis , O pan noso de cada día. De cando en cando, Rematan co dereito a vivir, o máis fermoso, De feito digno e democráta, Coma o acto cobarde, Non eles non están a vista. Agachánse e acenden O tremendo artefacto Mortal. Importánlle matar? Decen querer o seu pais, Máis ese é o pretexto Do horrendo crime, Cunha bomba cáseque Debaixo do conductor. Xa pasaron aqueles Tempos Afastados daquela, Daquel Movemento De Liberación Nacional Da Euskadi. O pobo vasco rexeita O terror das bombas E armas tremendas. O pobo vasco quer Vivir en Paz, Na Paz da que deben Ser merecedores. Tristemente matan Por algo que non resulta posible, e nós Xa estamos cansos do Imposible. Armonía Necesitamos E respeto mútuo. O odio crecente ou decrecente é un Fenómeno demasiado Perigoso que remata No furibundo asanitato inútil, ...