O MUNDO de FISTERRA.

O Mundo de Fisterra,


É unha porta máis aberta ao mundo ceibo,


Nel podes comprobar como son,


Os sentimentos dun poeta descoñecido,


Afortunadamente.


De que vale a pantalla externa


Do que eu son?


De que me vale o folklore absurdo,


Dos falsos andamiaxes da absurda farándula?




O Mundo de Fisterra é unha fiestra máis


Aberta ao mundo de par en par.


Temos días de combate constante,


No que o Océano de Fisterra


Está bravo,


E nel danse absurdas batallas marítimas


No que o vencedor é aquel que honra a xustiza.


No Mundo de Fisterra,


Pódense descubrir Micromundos útiles,


Que te axudan a resisitir


Os combates inxustos


De maneira doada e lene


E sen absurdos labirintos


Que non son máis que absurdos


Xogos de palabras inútiles.


Nesta Mundo de Fisterra,


Temos días de sol grande e fermoso.


Sentámonos os dous na beira dos cantiles de Fisterra,


E observamos que non é o Fin do Mundo,


Pola contra é todo un espectáculo de beleza natural,


Linguaxe de ondas brancas erguetas,


E ventos de tódolos ventos da ledicia.


Que fermosura inmensa habita No Mundo de Fisterra.




Miguel Dubois.