MUNDO de FISTERRA. OCÉANO LIBRE, http://mundodefisterra.blogspot.com

AMOR E DOZURA É VIVIR Pontevedra, 24 de mayo de 2009 SÉ TÚ. Tengo que decirte unas cosas decisivas, Sugerirme cientos principios, Olvidarme del sufrimiento propio Producto del maltrato ajeno. La herida abierta me duele tanto, Me duele el dolor de tanto doler. No pronuncio palabra alguna Gimo en la distancia perdida, Busco los verbos más arbitrarios, Lloro cuando toca, Cojo el blanco pañuelo Y me hundo en el fondo abierto. Que mayor herida abierta, Que el fruto de la mentira predilecta. Que disparo mortífero antes de tiempo, Me duele el amor tanto, Tanto me duele entero el amor. No quisiera ser víctima débil, La verdad brilla en medio de la noche, Farol nocturno, enséñame el camino recto. ¡Que importa que sufra! ¡Que importa que de pena auténtica se muera! Dicen, las malas lenguas absurdas, Que se hizo de una banda malhechora, Con cierto aire satánico, un tanto atrevido, Dicen las absurdas manchadas lenguas. Pero acepta el castigo impuesto, Quizás se...

AMOR E DOZURA É VIVIR                                                             POEMA enviado a ALBERTO AVENDAÑO,                                                            COMPAÑEIRO  E AMIGO MEU DE ANDANZAS                                 ...

AMOR E DOZURA É VIVIR INVERSIÓN DA VERDADE: MENTIRA. No fondo dos teus ollos fondos, Sospestía unha mirada acesa, Dun certo desprezo, A un ser semellente. Sentín pena fonda! Preguntéime logo, Porque así me mirabas, Pensei que odio non existía. Guindácheme palabras duras, Perdiche o senso humano, E me preguntei quen defenderá, As túas ideas extrañas. Porque te separache do verbo amar, Amar,día a día, afrontar a verdade, Non soporto a mentira sublime, Que contradicción perversa! Que traizoa a verdade querida. Amarga teño a boca, O pensamento libre A feito miserento e inexistente, Mais atacan polo baixo, Secan as fontes da auga clara Teñen a mirada seca, E os beizos tensos Coma fío de tanza tirante. E cando se quere construir, O verdade enteira, Un acto benefector, Voces vociferan tremendamenta. Como facer e construir, A verdade, necesario, Como facer do mundo cotiá, Un lagar non extraño e habitable. Se acaso deíxame ser un ser ceibo, Non afeito a...

AMOR E DOZURA É VIVIR Pontevedra, 6 de maio de 2009. UN MUNDO TURBIO O silenzo constante, Domina a maneira absurda, De estar no mundo extraño, Estou sen estar, Por estar como un ser absoleto, Coma un paxaro prisioneiro, Que é dono da súa falla total De libertade desexada, Sentimento constante opresor, Que che oprime no peito dooroso, Unha gorxa seca, un sentimento amargo, Unhas palabras torpes e inauditas, Son o paxaro engaiolado, Que perdeu o desexo cantor. A ledicia roubada. Asumo a miña prisión incalificable, Desexo liberarme De todo aquilo que me oprima, Dor habida por inicios enórreos, En situación de perda Da personalidade propia, Froito manipulado, cobardemente, Polo mundo alléo, Víctima manipulada. Que constante pena, Cando no me interior torpe, A pena medra, sen xusticia. Teño unha pena negra No fondo escuro e negro. Do meu partido peito.. Roto está meu peito. Cal é o senso real e puro, Da verdade intrínseca? Onde morren os dereitos libres De cada un de nós como seres humanos?...

AMOR E DOZURA É VIVIR Pontevedra, ó 2 de maio de 2009. ALMA ESPIDA. Cando falamos de "alma", da a impresión, que estamos a falar dun concepto, "puramento; relixioso, ou quizáves espiritual, que dito sexa, de paso, non todo fenómeno "espiriual" ten que ir da compaña do feito relixioso, ainda que haberá xente que diga que a miña "afirmación" carece de sentido. Tí podes ser espiritual, sen pertencer a un determinado credo relixioso. Non me estóu a menter nese desagradablemente, e costume mala, de etiquetar aos seres humanos. De mirar que é máis listo ou valente que.De mirar quen está condecaorado máis de supostas bondade, de conceptos "abstractos", non percibidos en outros dos seres humanos vivintes. Dame a impresión de que queremos ir acompañados de nomes fermosos ou adxetivos maravillosas, pero cando toca falar da parte non doada da vida, O sufrimento ou semellante, infirmidades, que existe, ahí cústonos moito escoller os adxetivos "malo...

AMOR E DOZURA É VIVIR Pontevedra, ao 29 de maio de 2009. PRIMEIRO DE MAIO I Maio lindo e fermoso, Chama a porta feble, Con forza suprema. Abriremos o maio amado, Pidindo xustiza e liberdade, Para os traballores do mundo enteiro. Xuntarémonos nas prazas antigas e novas, Antes de data e ateigalas enteiras. De mans ergueitas Co puño pechado, Como simbolismo da clase obreira. Xustiza, pediremos, Traballo queremos. E desexaremos liberdade plena. Condeamos aos desertores, Dos dereitos humáns, E, a tí, Presidente Obama, Parabéns polo pechamento, Da factoría do sufrimento En Cuba, de Guantánamo. Sexa benzoado a virtude do amor, Sexan condeados os ladróns, Vestidos elegantemente, Que ao o Estado Noso, Rouban con toda desvergoña. Xustiza non sexas unha palabra espida, Un deserto de xustiza. Xustiza que o habitante feble, Non se sinta avergoñado, Polo abuso dos que rouban Con luvas brancas e sedosas. Abramos as portas ao m...

AMOR E DOZURA É VIVIR   O FRÍO NA NOITE NEGRA   Rompe con ese xéo lento e frío, Brancura amarga e penetrante, Témpano xeado queimador da friaxe, Abrigo externo que me cobre a pel espida, Encende o lume da fogueira fermosa, Lapas de lus azul e amarela beilando ondulantes, Lapas longas coma linguas quentes e longas, Invítame a quentarme a súa  bendita beira. Sol nocturno rodeado de escuridade perversa Vete e bule e escapa do frío mortífero, Silenzo permanente e nouturno. Que sensación tremenda da perda da quentura, Ausenza da calor vital, Espanta as tebras do medo fondo, Fondo dos pozos negros, Apárta de min este frío tremendo, Corazón conxeado e insensible Déixame de esquencer para construir, Vales fermosos e verdes, Como existan na bela Irlanda querida Cunha paisaxe de extensos campos De herva verde, delicia da paisaxe. Eu, tamén, igoal que ti, Quixera querer tanto, e perfectamente Aparta de min esta friaxe intensa, Déixame quentarme a túa beiriña quente. Non me deixes ...