REFLEXIÓN INTERNA

Ardán, ao día 3 de setembro de 2008.





O día está neboento, tranquilo e algo gris e escuro.


O corazón quente, aceso e ledo


E os días enteiros, pasan bastantes,


Sobre os días de tódolos días vividos.


An anguria bate con forza absurdamente,


E o dereito a vivir dignamente,


Fainos felices aos habitantes privilexiados


Deste Mundo de tanto mundos diferentes.


Mundos de primeira clase.


Mundos de segunda orde.



E o mundo de todo mundo esquencido,



Hoxe é o comezo dun mes novo,


Quizaves o Mundo enteiro,


Cambiara de xeito superficial,


Cambiara a súa pel vital de vivir aparentemente,


Pero no fondo da hestoria humana


Seguemos sendo os mesmos homes e mulleres


Habitando outros tempos históricos.


A esencia do home e a muller,


Quizáves sexa a mesma de sempre,


Por tódolos tempos dos tempos vividos e habitados agora




Miguel Dubois.