POEMA PARA JOSÉ ÁNGEL
Por nós ,José Ángel.
Chámanme "O Graña"
E nacín na fermosa vila de Bueu Mariñeiro,
Á rente de deliciosos Piñeiros Verdes.
Praias lindas e areosas, brancas e douradas
Posuímos a beiriña do mar.
Barcos coloridos,
Barcos grandes e pequenos.
Toda unha flota forte,
Que ao mar bravo reta
Nas noites de invernía pura.
Non temos medo ao miserento "medo".
Erguemos a testa enteira dereita,
Por nós,
Cando de costado baten as ondas
Con forza co costado.
Son de Bueu Maravilloso,
Gozando da beleza enteira,
Das máis fermoosas postas de sol.
Altivo miro a Illa de Ons,
Que coma unha pantasma estrana
Atópase deitada
No medio do mar enteiro.
A Illa do Santo
É coma se fora un barco amarrado
Cargado de tódola fermosura.
Son amante fondo
Da miña paisaxe bela.
Amo fondamente a vida toda.
Antigas fábricas conserveiras
Naqueles anos estranos e duros
De peixe fresco
E latas de conserva prateadas.
Mírabase a necesidade polas rúas
Namentras o vento Norte de verán quente,
Batía con forza no peirao duro e pétreo.
E xa candos anos pasaron,
Candos xa se marcharon cansados
De loita coa vida,
E cantos viñeron a sustituir
Aos antigos loitadoes dos tempos duros,
Dos patacóns e das rotas botas
Dun mariñeiro de Bueu,
Perdido no tempo de tódolos tempos,
Pero, eu me lembro,
Sí seis da mañá anos sesenta,
Un tropoel de dornas negras
Con velas brancas
Marchaban pescar sen rumbo definido.
MIGUEL DUBOIS
Chámanme "O Graña"
E nacín na fermosa vila de Bueu Mariñeiro,
Á rente de deliciosos Piñeiros Verdes.
Praias lindas e areosas, brancas e douradas
Posuímos a beiriña do mar.
Barcos coloridos,
Barcos grandes e pequenos.
Toda unha flota forte,
Que ao mar bravo reta
Nas noites de invernía pura.
Non temos medo ao miserento "medo".
Erguemos a testa enteira dereita,
Por nós,
Cando de costado baten as ondas
Con forza co costado.
Son de Bueu Maravilloso,
Gozando da beleza enteira,
Das máis fermoosas postas de sol.
Altivo miro a Illa de Ons,
Que coma unha pantasma estrana
Atópase deitada
No medio do mar enteiro.
A Illa do Santo
É coma se fora un barco amarrado
Cargado de tódola fermosura.
Son amante fondo
Da miña paisaxe bela.
Amo fondamente a vida toda.
Antigas fábricas conserveiras
Naqueles anos estranos e duros
De peixe fresco
E latas de conserva prateadas.
Mírabase a necesidade polas rúas
Namentras o vento Norte de verán quente,
Batía con forza no peirao duro e pétreo.
E xa candos anos pasaron,
Candos xa se marcharon cansados
De loita coa vida,
E cantos viñeron a sustituir
Aos antigos loitadoes dos tempos duros,
Dos patacóns e das rotas botas
Dun mariñeiro de Bueu,
Perdido no tempo de tódolos tempos,
Pero, eu me lembro,
Sí seis da mañá anos sesenta,
Un tropoel de dornas negras
Con velas brancas
Marchaban pescar sen rumbo definido.
MIGUEL DUBOIS
Comentarios