Entradas

O IDIOMA DO MEU POBO

AMOR E DOZURA É VIVIR   Pontevedra, ao 10 de xaneiro de 2010         A LINGUA  DO MEU POBO.       Amanda lingua galega,   Lingua do Pobo galego   De ti non rexeito,   Fonte da boca aberta,   Da que saen verbas galegas,   Oriundas  das Terras da fermosa Galicia.   Non rexeito da miña lingua querida.   Non rexeito do berce do meu falar.   Galicia fica senlleira, aíllada,   Sen a súa lingua falada e escrita.   Cantas horas de clase ensinadas,   Cantas autores estudados,   O Rexurdimento,   Rosalía, Curros e Pondal.   Porque non lembrarse de   Luis Pimentel, de Ramón Cabanillas,   Por que non lembrarnos de   Uxío Novoneyra, de Manuel  María,   De Rafael Dieste, de Lorenzo Varela,   De Antón Avilés, de X. L.   Méndez  Ferrín, de Carlos Casares,   De Bernardino Graña,   De Darío Xohán Cabana,   De Suso de T...

VINTE DEZ

AMOR E DOZURA É VIVIR Pontevedra, ao 1 de xaneiro de 2010.         VINTE  DEZ   Onte dixémoslle adeus,   Por tódolos tempos   E de súpeto empredemos   Coma un cabalo que choutóu   O outo obstáculo para   Ir ao outo lando do tempo   O tempo máis outo en número   Formado por un vinte e un dez.   Bridamos por tódolos deuses   Brindamos por tódolos demos,   O tempo é unha máquina perfecta,   E imparable. E xa estamos   Neste número da hestoria,   Que nos traerás: ledicia inmensa,   Alomenos ledicia, quizáves.   Que nos traerás: pranto amargo,   Cara suorasa, bágoas tristes,   Golpes inútiles?   Que nos traerás, digo eu:   Vinte dez, vinte bicos amorosos,   Des disgustos mortais?   Que me vas dar vinte dez,   Dúas veces dez  máis unha vez   dez?   Dame o mundo no que habito,   Dame o alento respirable,   Dame o canto do paxa...