-CRISE-
AMOR E DOZURA É VIVIR De: Miguel Dubois Thenaisie Fecha: 16/06/2009 2:08:53 Para: sbcastro@edu.xunta.es Asunto: Reenviar: CRISE Pontevedra, ao 16 de xuño de 2009 CRISE O temmo medra e non para de facelo. Constue horas perdidas, Momentos de delicia intensa, E anos pasados mecánicamente, A feito de reloxo imparable, E, as veces, voto a vista ao mundo pasado E digo: de que xeito desfixeron o muro de Berlín. Facendo unda cidade sen muros separadores de ideolóxías diferentes. E, as veces, miro con que forza morreron Os Paisés da Órbita Soviética. E pouco tempo aquela Europa distante, Decidiu integrarse no mundo consumista occidental. O mundo era unha absurda división, Que non deixaba vivir a libertade merecente Ao o home ou muller privado de libertade. Todo un aparato policial político, Quebraba o senso ceibo dun home engailado. Mais parece que foi non hai moito. Supoño que de algo valería chamar ao Mundo Ceibo, Pero aquel mundo occidenta...